خواهند بود ما دامى كه باعث خستگى بسيار نگردد . در حركات نفسانى است . امّا حركات نفسانى و آن حركتيست كه خون و روح حركت كند يا بخارج و دفعة مانند غصب كه در حال غضب روح و خون از باطن به طرف ظاهر بدن حركت كرده و رنگ سرخ و برافروخته خواهد شد و يا بخارج و قليلا چنانچه در لذّت مشاهده مىشود كه خون و روح كم‌كم بخارج ميل مىكنند و رنگ بشّاش مىگردد و يا به داخل حركت كرده دفعتا مانند خوف كه در خوف خون و روح به طرف قلب فرار كرده و رنگ‌پريده خواهد شد و يا به داخل حركت كرده كم‌كم مثل حزن و گاهى حركت نفسانى هم به داخل و هم بخارج است به اين معنى كه مركّب است از خوف و غضب مانند هموم و خجالت پس انسان در اين دو گاهى عاقبت امر را وخيم خيال كرده خوف بر او مستولى خواهد شد و روح و خون به باطن رفته و گاهى خيال مىكند كه بايد عاقبت بخير و خوبى باشد لذا خون و روح به ظاهر مراجعت خواهد كرد و اين حركات نفسانى اگر به داخل رفت باعث تبريد ظاهر و اگر بخارج آيد باعث تبريد باطن است و نيز بدن منفعل مىشود از آسيبها و تصوّرات نفسانى چنانچه اگر كسى خيال كند كه پدرش در بين راه افتاد و مرد يا اينكه بچّه‌اش در چاه افتاد پس احوال او پريشان گشته حالتى شبيه بخوف و هيجان به او دست خواهد داد و اگر آلوچه بجوند رطوبت غدد دهن نظركنندگان بان بجريان خواهد افتاد و نيز اگر بسرخى نگاه كنند خون به ظاهر ميل خواهد نمود . در نوم ( خواب ) و يقظه ( بيدارى ) . پنجم از ستّه ضروريه ( شش چيز لازم ) خواب و بيداريست . خواب را تعريف كرده‌اند باينكه حالتى است غير ارادى